Gisteren werd ik gevraagd om te spreken bij de manifestatie Samen Tegen Fascisme, vandaag heb ik iets wat haastigs wat uit mijn mouw geschud, maar ik wil wel een moment nemen om een goed samenhangend verhaal vertellen met dezelfde boodschap als mijn toespraak.

We leven in een politiek klimaat van angst. Angstzaaierij door extreemrechts houdt zijn grip op de samenleving. We worden angst aangepraat. Vluchtelingen en migranten zouden de zogenaamd oorzaak van alle zedenmisdrijven en overvallen zijn, ze pikken je woningen en banen in. Trans personen als ikzelf zouden een bedreiging voor cis vrouwen zijn want openbare toiletten en sportwedstrijden ofzo. Het natuurlijk onzin, we weten allemaal dat er niets van klopt, maar de extreemrechtse politiek wilt dat we afgeleid zijn, dat minderheden andere minderheden aanwijzen voor alle problemen terwijl het toch echt de machthebbers zijn die het probleem zijn. Divide and conquer.

Niet alleen degenen die vatbaar zijn voor extreemrechtse talking points krijgen met angst te maken. Toen nazi's vorige maand door Den Haag struinden, en vandaag nu weer in Amsterdam, vrezen mensen van kleur, moslims, joden, vrouwen, queer personen voor hun veiligheid.